Po niezwykle pasjonującej walce do ostatniego oesu, jadąca samochodem MINI All 4 Racing załoga Monster Energy X-raid Team minimalnie uległa Brazylijczykom Reinaldo Varela/Gustavo Gugelmin jadącym samochodem Toyota Hilux. Trzecie miejsce ze stratą 7,34 min. zajął utytułowany Francuz Jean-Louis Schlesser, pilotowany przez Konstantina Żilcowa (RUS), jadący samochodem Schlesser Original. Na czwartym miejscu rajd ukończył Adam Małysz (Toyota Hilux), sprawiając swoim występem sporą niespodziankę.

Krzysztof Hołowczyc: „Jestem bardzo zadowolony z uzyskanego wyniku, zwłaszcza, że minęło niewiele ponad dwa miesiące od poważnego urazu, który odniosłem na Dakarze. Przede wszystkim cieszy mnie, że po tym dość trudnym, kamienistym rajdzie nie odczuwam prawie żadnych dolegliwości bólowych w żebrach i kręgosłupie, więc można uznać, że proces rehabilitacji przebiega bardzo szybko i skutecznie. Rajd rozpoczęliśmy od wygrania piątkowego prologu, a w sobotę postanowiłem rozpocząć spokojnym tempem i jeśli nie będzie dolegliwości to stopniowo przyspieszać. Ta taktyka pozwoliła nam jechać tuż za niespodziewanym liderem Reinaldo Varelą, stopniowo odrabiając straty z pierwszych odcinków. Liczyłem, że nasz niedzielny atak pozwoli wyprzedzić brazylijską załogę, jednak Varela okazał się twardym fighterem, walczącym do ostatniego kilometra i na mecie zabrakło nam zaledwie 12 sekund, a następny w stawce Schlesser był za nami aż ponad 7 minut. Muszę dodać, że w tym rajdzie Toyoty były bardzo szybkie, co potwierdza też wyśmienite czwarte miejsce Adama Małysza, który przebojem wchodzi do światowej czołówki. Nieźle wypadli też pozostali koledzy z Poland National Team. Cieszę się, że mój powrót do startów był bardzo szybki, a do tego od razu w bardzo ostrej rywalizacji, co uwielbiam. To był też mój pierwszy start z Andym Schultzem, wspaniałym pilotem, dwukrotnym zwycięzcą Dakaru. Bardzo szybko znaleźliśmy wspólny język, a atmosfera w aucie jest wyśmienita. Niebawem przed nami już dużo poważniejszy start w pustynnym Abu Dhabi Desert Challenge i już nie mogę się go doczekać.”

Zadowolenia z rezultatu załogi Hołowczyc/Schulz nie krył też szef Monster Energy X-raid Team Sven Quandt, stwierdzając „Ta Baja poszła nam bardzo dobrze i jesteśmy bardzo zadowoleni z osiągniętego rezultatu. Gratulujemy też zwycięstwa Toyocie, której samochody były tu we Włoszech naprawdę szybkie. A walka pomiędzy Krzysztofem a Reinaldo trzymała wszystkich w napięciu do samego końca rajdu.”

Wyniki końcowe:

1. Reinaldo Varela/Gustavo Gugelmin (BR) Toyota Hilux 3:42.11
2. Krzysztof Hołowczyc/Andreas Schulz (PL/D) Mini All4 Racing +12
3. Jean-Louis Schlesser/Konstantin Żilcow (F/RUS) Schlesser Original +7.34
4. Adam Małysz/Rafał Marton (PL) Toyota Hilux +8.26
5. Bogdan Nowickij/Roman Poliszczuk (UA) G-Force Proto +9.44

…
14. Piotr Beaupre/Jacek Lisicki (PL) BMW X5 CC +22.36
32. Martin Kaczmarski/Bartłomiej Boba (PL) Bowler Nemesis +20:18.25

Kapitan Poland National Team, zdobywca trzeciego miejsca w kategorii quadów podczas zakończonego niedawno Rajdu Dakar 2013, nie mógł jednak osobiście pojawić się na gali ogłoszenia wyników w krakowskiej siedzibie „Solidarności”. W jego imieniu statuetkę odebrał Stanisław Sonik, który odczytał również list od syna.

– Rajdy terenowe na pewno nie są klasycznym przykładem sportu drużynowego, bo z bezdrożami i własnymi słabościami każdy musi zmagać się sam. Jednak jeśli otrzyma się wsparcie od przyjaciół, radę od kolegów z trasy, czy pomoc techniczną, dużo łatwiej jest przezwyciężyć każdą przeszkodę i walczyć o dobry wynik – pisze w liście Rafał Sonik. – Jeszcze nie tak dawno kibice mogli wspierać tylko indywidualnych kierowców, ale wraz z ostatnim Dakarem doszło do potężnej zmiany. Po raz pierwszy biało-czerwoni stanęli na starcie razem, zjednoczeni pod godłem Polski i barwami Reprezentacji Polski. Już teraz, po mecie naszego pierwszego Dakaru, mogę powiedzieć, że to sukces, ale i prawdziwa lekcja solidarności dla nas – kierowców, jak i sympatyków sportów motorowych. Pokazaliśmy, że Polacy potrafią działać wspólnie i dla jednego celu – pisze kierowca quadowy.

– Wyzwaniem, które teraz stoi przed nami jest przede wszystkim zdobycie podium Dakaru jako Reprezentacja Polski. Jestem przekonany, że tylko dzięki solidarności zawodników możemy tego dokonać. Ta nagroda jest dla mnie znakiem, że Reprezentacja Polski w Rajdach Terenowych już zagościła w sercach Polaków, ale przede wszystkim spełnia swoją rolę ideologiczną i moralną, promując ideały fair-play, współpracy i solidarności. Otrzymując ją jako kapitan Reprezentacji Polski zobowiązuję się przekazać ideę tej nagrody wszystkim członkom reprezentacji oraz ich teamom. Czuję się zaszczycony i pragnę podziękować Niezależnemu Samorządnemu Związkowi Zawodowemu „Solidarność” oraz Panu Przewodniczącemu Wojciechowi Grzeszkowi za docenienie trudu w stworzenie rajdowej drużyny narodowej – kończy Sonik.

Dodajmy, że za rok 2012, oprócz Sonika, Murańki i Blecharza, otrzymali ją: Piotr Iwanicki (prezes i trener piłkarski w UKS Sygneczów, kierownik grupy szkoleniowej „rocznik 2000″ w Akademii Piłkarskiej im. Henryka Reymana w Krakowie-Skotnikach), Sławomir Kaliszewski (trener gimnastyki sportowej, działacz Polskiego Związku Gimnastycznego), Szymon Kulka (trenuje biegi przełajowe, złoty medalista mistrzostw Europy 2012 w Budapeszcie w kategorii juniorów), Marcin Ryszka (niewidzący pływak AZS AGH Kraków, uczestnik igrzysk paraolimpijskich w Londynie).

Impreza, na którą wszystkich reprezentantów Poland National Team zaprosił do Krakowa Rafał Sonik, zdobywca trzeciego miejsca w kategorii quadów w Rajdzie Dakar 2013, odbędzie się w piątkowy wieczór, 1 lutego 2013 r., w Krakowie. By wziąć w niej udział, wystarczy odpowiedzieć na trzy pytania:

1) Ile etapów podczas Rajdu Dakar 2013 wygrał Rafał Sonik, zdobywca trzeciego miejsca w kategorii quadów?

2) Jak nazywają się dwaj piloci/mechanicy ciężarówki MAN 4×4 prowadzonej podczas tegorocznego Dakaru przez Grzegorza Barana?

3) Ile razy w Rajdzie Dakar wystąpiła wspólnie załoga Adam Małysz/Rafał Marton?

Na odpowiedzi czekamy do czwartku, 31 stycznia, do godz. 15.00 pod adresem: artur.szklarczyk@psport.pl

Spośród osób, które udzielą prawidłowych odpowiedzi, Rafał Sonik rozlosuje dwójkę zwycięzców, dla których przygotowaliśmy podwójne zaproszenia na Dakar After Party. Laureatów o sposobie odebrania zaproszeń poinformujemy drogą mailową w czwartek, 31 stycznia, ok. godz. 18.00 oraz na fanpage’u Poland National Team na Facebooku: www.facebook.com/PolandNationalTeamOfficial

Pozdrawiamy,
Poland National Team

Zespół przez cały rajd jechał bardzo rozważnie, dziewięć razy kończąc etap w czołowej dwudziestce, trzy razy w piętnastce. Najlepszym wynikiem pozostaje 13. lokata na etapie La Rioja – Fiambala, jednym z najtrudniejszych w Dakarze.

Wielkie ściganie

- Start w poprzednim Dakarze miał być dla mnie przygodą, tym razem zamierzałem się trochę pościgać. Udało się! Naszym celem było wejście do grupy dwudziestu najlepszych ekip na Dakarze. W najśmielszych marzeniach nie myślałem o zdobyciu piętnastego miejsca w klasyfikacji generalnej, bo w tym rajdzie nie można być niczego pewnym. Odcinki specjalne potrafią zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych kierowców. Myślę, że w osiągnięciu dobrego miejsca pomógł nam samochód – Toyota Hilux Overdrive, który okazał się niezawodny – mówi Adam Małysz.

- Podczas naszego pierwszego startu na prologu, który miał piętnaście kilometrów, gdzie startuje się co minutę i kiedy po kilku kilometrach wyprzedziliśmy jeden samochód, powiedziałem do Rafała tylko takie słowa: „jak to zapiernicza”. Dla mnie to był szok, przeskoczenie do takiego samochodu, którym jechaliśmy w tym roku – dodał Adam Małysz.

Kłótnie też są potrzebne

Utytułowany skoczek narciarski, a dziś kierowca rajdowy nie szczędził również słów uznania dla swojego pilota, który pomógł mu w osiągnięciu piętnastego miejsca na Dakarze.

- Trzeba jechać dobrym tempem i mieć takiego pilota, jakim jest Rafał, który się nie myli. Choć wiem, że chwilami mogłem jechać jeszcze szybciej, to Rafał mnie hamował, ale to dobrze, bo nie chcieliśmy nadmiernie ryzykować. Nie ukrywam, że z tego powodu dwa-trzy razy pokłóciliśmy się, ale po kilku minutach emocje opadały.

Podczas spotkania pilot Rafał Marton wyjawił, że to nie koniec wspólnej pracy z Adamem Małyszem. Zapowiedział wspólne starty w rajdach w sezonie 2013, będących przygotowaniami do przyszłorocznego Rajdu Dakar.

- Na początku grudnia bardziej wierzyłem w tę dwudziestkę niż czwartego i piątego stycznia, kiedy patrzyłem, ile świetnych samochodów i ilu świetnych kierowców zdecydowało się na start. Niektórzy powrócili po kilku latach przerwy – mówił Rafał Marton. – Jak zacząłem to kalkulować, pojawiły się pewne obawy. Przestraszyłem się, że te nasze deklaracje poczyni one przed wyjazdem będą ciężkie do zrealizowania. Na szczęście moje obawy minęły dość szybko, bo już po prologu.

Noga z gazu

- Prolog był dla mnie sporym zaskoczeniem, ponieważ to był pierwszy odcinek specjalny na zawodach, który pokonywaliśmy tym samochodem. Obawiałem się, że stres w połączeniu z brakiem doświadczenia w tym samochodzie spowoduje, że Adam będzie szukał tej prędkości. Okazało się, że to ja szukałem sposobu, aby go trochę opanować, aby zwolnił, ponieważ jechaliśmy bardzo odważnie i szybko. Chyba nawet w trakcie rajdu miał kilka razy do mnie pretensje, że go zwalniam, ale to było tempo, na które zdecydowaliśmy się wspólnie. Dziękuję Adamowi, że mnie posłuchał i zdjął trochę nogę z gazu, co pozwoliło nam dojechać na naprawdę świetnym miejscu, a do tego bezpiecznie. Każdy dzień tego rajdu przejechaliśmy bez zbędnego ryzyka.

W dodatku Czytelnicy znajda również podsumowanie wyników wszystkich zawodników Poland National Team podczas Rajdu Dakar 2013, rozmowę z Jackiem Boneckim -kordynatorem ekipy reporterskiej PNT podczas Rajdu Dakar 2013 oraz unikalne zdjęcia z południowoamerykańskich bezdroży.

Zapraszamy do lektury!

Zobacz film z tego wydarzenia:

Wideo: Poland National Team

Za chwilę wjadą na nie zwycięzcy tego rajdu. Muszę Wam jednak powiedzieć, że po trzech tygodniach obserwowania Dakaru dla mnie wszyscy, którzy go ukończyli, są zwycięzcami tego megatrudnego rajdu… Może właśnie dlatego organizatorzy zdecydowali, że każda zaloga, która dotarła do stolicy Chile, może przejechać przez podium, poczuć się jak triumfator, niepokonany bohater tego maratonu…

Mój prawdziwy Dakar już za rok

Co najbardziej mnie cieszy – na wspomnianym podium zobaczę mojego przyjaciela, pilota Bartka Bobę – genialnego człowieka i lubianego przez wszystkich kumpla „Bobika” (na zdjęciu), który ukończył rajd w klasie ciężarówek na znakomitym, 40. miejscu startując jako pilot/nawigator w załodze Grzegorza Barana z mechanikiem/ asystentem pilota Robertem Jachacym.

Bartek, startując w tym rajdzie, zebrał potężną wiedzę i doświadczenie nie tylko typowo rajdowe (pilotowanie i nawigacja), ale również wiedzę czysto logistyczną, taką jak organizacja i przygotowanie naszego zespołu na Dakar 2014, w którym zamierzamy wystartować jako KRD Team, oczywiście pod flagą Poland National Team, czyli Reprezentacji Polski w Rajdach Terenowych.

I tylko Hołka szkoda…

Jest tylko jedna przykra sprawa, której nikt, absolutnie nikt się nie spodziewał – na podium zabraknie mojego mentora, nauczyciela Krzyśka Hołowczyca, który musiał wycofać się z rajdu. Mam nadzieję, a nawet więcej – jestem wręcz przekonany, że Hołek szybko wróci do zdrowia i w przyszłym roku będziemy razem pokonywać przełęcze w Andach i bezdroża Atakamy.

Ta podróż i możliwość oglądania z bliska rajdu dały mi ogrom wiedzy, doświadczenia, które – mam nadzieje – będę mógł wykorzystać, startując w rajdzie Dakar 2014, jak również w ciężko zapowiadającym się sezonie rajdowym 2013.

ZWYCIĘZCY SĄ NA MECIE!

PS. Teraz wracam do kraju, bo już za dwa tygodnie pierwszy start! Więcej informacji o tym znajdziecie na moim profilu na Facebooku – www.facebook.pl/martinKRD, a także na stronie internetowej www.krdteam.pl.

Pozdrawiam,
Martin Kaczmarski

Powrót do Polski naszych rajdowców, to doskonała okazja, by przywitać Rafała Sonika (na zdjęciu na podium w Santiago de Chile), zdobywcę trzeciego miejsca w kategorii quadów oraz osobiście pogratulować pozostałym zawodnikom Poland National Team, zrobić sobie z nimi zdjęcia, zdobyć ich autografy oraz… otrzymać specjalne kalendarze od Rafała Sonika. Zapraszamy wszystkich kibiców!

Przewidywane daty i godziny lądowania zawodników na warszawskim lotnisku Okęcie:

* Robin Szustkowski, Jarosław Kazberuk i Wojciech Białowąs: wtorek, 22 stycznia, godz. 14.30
* Piotr Beaupre, Jacek Lisicki: wtorek, 22 stycznia, godz. 14.55
* Rafał Sonik: wtorek, 22 stycznia, godz. 23.00
* Grzegorz Baran, Bartłomiej Boba, Robert Jachacy: środa, 23 stycznia, godz. 15.20

Na finiszu w Santiago de Chile kapitan Poland National Team przyznał, że ma trzy ogromne powody do radości. – Po pierwsze reprezentacja. Dzięki niej wiedziałem, że nie jesteśmy jak pojedyncze źdźbła trawy, tylko stanowimy siłę. Zupełnie zmieniło się nasze podejście do startu i nastawienie psychiczne. Codzienne rozmowy z Jarkiem Kazberukiem, Adamem Małyszem, Rafałem Martonem czy Grześkiem Baranem były bardzo budujące. Po drugie moja znakomita ekipa – najlepsza z jaką do tej pory miałem okazję współpracować. Można było na nich polegać. Jestem nimi zachwycony. I po trzecie, oczywiście końcowy rezultat. Zostałem wybrany kapitanem po to, żeby poprowadzić naszą reprezentację i żebym w jakimś sensie był wzorem. To mi dawało poczucie, że nie mogę się wygłupiać, bo jadę nie tylko dla siebie. Jeśli pokażę, że daję radę, to będzie to motywujące dla wszystkich. W tej perspektywie trzecie miejsce daje mi ogromną, dodatkową radość, bo oznacza, że spełniłem oczekiwania, które sam przed sobą postawiłem – powiedział Sonik w Santiago de Chile.

Rafał przyznał również, że do ostatniego etapu jechał z duszą na ramieniu, nie będą cały czas przekonanym, czy jego quad wytrzyma trudy wszystkich 14. etapów. – Czuję wielką ulgę, że mój quad wytrzymał. Cały czas byłem niepewny i nie wiedziałem ile mogę z niego wycisnąć. Bałem się, że przycisnę za mocno i odmówi mi posłuszeństwa. Na szczęście wszystko się udało, co zawdzięczam wspaniałej pracy moich mechaników. Prawdopodobnie mogłem z niego wydusić więcej i urwać godzinę, ale to się wie dopiero po fakcie –przyznał rajdowiec.

Na mecie zlokalizowanej na Plaza de la Constitucion w Santiago de Chile triumfował po raz drugi w swojej karierze Marcos Patronelli. Drugi był reprezentant Chile Ignacio Nicolas Casale. – To nie były takie tłumy, jak w Buenos Aires, ale też witało nas bardzo dużo ludzi. Tłum zaczynał wiwatować oczywiście głównie, kiedy na mecie pojawiali się lokalni zawodnicy, ale mnie największą radość sprawiło to, że przyjechałem na metę przed samochodami i ciężarówkami, dzięki czemu mogłem witać na finiszu wielu naszych reprezentantów. Szkoda, że zabrakło wśród nich Krzyśka Hołowczyca, a na przedostatnim etapie, rajd pechowo skończył się dla jednej z naszych ciężarówek. Jarek Kazberuk, Robin Szustkowski i Wojtek Białowąs stawili się jednak w Santiago, by witać swoich kolegów – zakończył Rafał Sonik.